به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین منفرد، استاد حوزه علمیه، روز چهارشنبه در جلسه درس اخلاق خود که در آستان مقدس حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) برگزار شد، با تأکید بر خطر غفلت از حقیقت عبادت، گفت: گاهی انسان نماز میخواند اما همان نماز علیه او نفرین میکند و قرآن تلاوت میکند اما همان قرآن، او را لعن میکند؛ زیرا میان قرائت و عمل فاصله افتاده است.
وی با اشاره به توصیهها و سلوک عبادی آیتالله العظمی بهجت(ره) اظهار داشت: از فرمایشات و دستورالعملهای عملی آیتالله بهجت(ره) استفاده کردیم و در ادامه، به مراحل ششگانه چلهگیری که ایشان برای تهذیب نفس بیان فرمودهاند پرداختیم. مرحله سوم این سلوک آن است که انسان کاری نکند که نماز و قرآنش بر ضد او شهادت دهند. اگر کسی میخواهد نماز او را نفرین نکند و قرآن او را لعن ننماید، باید به آیاتی که میخواند عمل کند.
این استاد اخلاق افزود: اگر دوست داریم جزو کسانی باشیم که قرآن برای آنان دعا میکند و نماز، شفیع آنان است، باید خودمان را با قرآن هماهنگ کنیم. صرف خواندن کافی نیست؛ عمل، معیار قبولی است.
حجتالاسلام والمسلمین منفرد با تأکید بر ارزش حضور در مجالس دینی تصریح کرد: همین که انسان توفیق حضور در چنین جلساتی را پیدا میکند، باید قدر خودش را بداند. این توفیق، عنایت الهی است. یکی از خادمان محترم حرم نقل میکرد که مشاهده کرده حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) به زائران توجه ویژه دارند و به همه هدیه میدهند. این عنایات، ارزشمندترین سرمایههای معنوی است.
وی ادامه داد: بزرگترین هدیه اولیای الهی، آشنایی با معارف قرآن و حقایق الهی است. این معارف، انسان را با قدرت ازلی، ابدی و سرمدی خداوند آشنا میکند. وقتی انسان به این مرحله رسید، بسیاری از وابستگیهای دنیوی در نظرش رنگ میبازد و میفهمد که نیاز حقیقی او، در عالم دیگر است.
حجتالاسلام والمسلمین منفرد با هشدار نسبت به دلبستگی به دنیا گفت: تمام جلوههای فریبنده دنیا، هم در همین عالم موجب رنج، اضطراب و شکنجه روحی است و هم در عالم دیگر، آغاز گرفتاری و عذاب خواهد بود. بسیاری از کسانی که امروز به دنیا دل بستهاند، در نهایت رنج زندگی میکنند و پس از مرگ نیز اولین منزلشان، عذاب است.
وی افزود: نتیجه این مباحث آن است که انسان باید به ذکر حقیقی برسد. ذکر، فقط گفتن الفاظ نیست. ذکر مراتبی دارد و یاد خداوند، هفت مرحله دارد که انشاءالله در جلسات آینده به تفصیل به آن پرداخته خواهد شد.
این استاد اخلاق با اشاره به تاکید امیرالمؤمنین علی(ع) مبنی بر خروج از صف غافلان بیان کرد: عمر انسان گذشته است؛ شصت، هفتاد یا هشتاد سال سپری شده و دیگر جای غفلت، نسیان، تفاخر و تکاثر نیست. انسان باید وارد صف صراط مستقیم شود؛ صف ابرار، اخیار و دعوتشدگان رسول خدا(ص).
وی تأکید کرد: نباید کاری کنیم که در روز قیامت، پیامبر اکرم(ص) به ما بفرمایند: «والله لا اعرفکم»؛ به خدا قسم شما را نمیشناسم. اینکه دنیا بر انسان سوار شود، خطر بزرگی است. انسان باید میان خود و رسول خدا(ص) سنخیت ایجاد کند.
حجتالاسلام والمسلمین منفرد با اشاره به عظمت بعثت پیامبر اکرم(ص) گفت: پیامبر(ص) در جامعهای مبعوث شد که در نهایت توحش، قساوت و ظلمت بود. امیرالمؤمنین علی(ع) در توصیف آن دوران میفرمایند مردم جزیرهالعرب نه غذای درست داشتند، نه آب سالم، نه اخلاق انسانی. شغل بسیاری از آنان غارت، قتل، اسارت و فساد بود.
وی افزود: خداوند پیامبری را برای نجات همه عالم فرستاد؛ پیامبری که «امین علی التنزیل» بود. اما امروز، برخی به همین قرآن خیانت میکنند؛ چه در داخل و چه در خارج. خیانت به قرآن، خیانت به آورنده قرآن و در نهایت خیانت به خود انسان است.
این استاد حوزه علمیه با برشمردن صفات رسول خدا(ص) گفت: پیامبر اکرم(ص) امین بود، صادق بود، شجاع بود، حکیم بود، فصیح بود، پدر امت بود، دلسوز، رؤوف و عطوف بود. تمام رفتارهای ایشان از نور عقل نشأت میگرفت. عقل، پایه انسانیت است و قرآن کسانی را که از عقل استفاده نمیکنند، بدترین جنبندگان معرفی میکند.
وی ادامه داد: انسانی که اسیر شهوت، غضب، ریاستطلبی و دنیاپرستی است، از عقل فاصله گرفته است. بسیاری از گناهان، ریشه در تعطیلی عقل دارند.
حجتالاسلام والمسلمین منفرد با اشاره به سادهزیستی پیامبر اکرم(ص) و امام علی(ع) اظهار داشت: رسول خدا(ص) با آن عظمت، سادهترین زندگی را داشت؛ حصیر، ظرف سفالی و غذای ساده. امیرالمؤمنین علی(ع) نیز دنیا را سه طلاقه کرده بود. خوراکش نان جو بود و لباسش سادهترین لباسها.
وی با بیان نمونههایی از زندگی اولیای الهی افزود: برخی از بزرگان دین سالها زندگی میکردند اما حتی برای خرید کفش هم ضرورت را میسنجیدند. اما امروز بسیاری از ما در تجمل، اسراف و طلبکاری در دنیا غرق شدهایم.
این استاد اخلاق در بخش دیگری از سخنان خود به غربت پیامبر اکرم(ص) اشاره کرد و گفت: پیامبر(ص) یتیم بود، غریب بود، از وطنش رانده شد، در شعب ابیطالب سالها رنج کشید و دشمنان بسیاری داشت. امروز نیز اسلام و قرآن دشمن دارند؛ قرآن را میسوزانند و مسلمانان را به بدترین شکل به شهادت میرسانند. این دشمنیها تازگی ندارد، اما وظیفه ما بیداری، بازگشت به ذکر الهی و فاصله گرفتن از غفلت است.
انتهای پیام/










نظر شما